Dhammapada.

^  <  >

 

12. Ja.

KN, Atta Vagga, Dhp. 157-166.

 

Jeśli sam sobie jesteś drogi,

Mądrze postąpisz dbając o siebie.

We wszystkich trzech okresach życia [1]

dbaj o swoje dobro.

Najpierw sam ugruntuj się w tym co właściwe,

dopiero później radź innym.

W ten sposób postąpisz mądrze i nienagannie.

 

Tak jak doradzasz innym, sam postępuj.

Najbardziej opanowany najlepiej uczy opanowania,

bo najtrudniej jest opanować siebie.

 

Sam jesteś dla siebie ostoją,

któż inny mógłby nią być?

Tylko zdyscyplinowana jaźń,

i to z trudem może ci dać oparcie.

 

Z jaźni rodzi się, powstaje

złe postępowanie kalecząc człowieka.

Jak diament zrodzony, powstający ze skały

kaleczący inne klejnoty.

 

Głęboko pogrążony w złym postępowaniu,

człowiek dusi się niczym drzewo oplecione

trującym bluszczem.

Sam czyni sobie, czego życzy mu wróg.

 

Łatwe jest to co złe i szkodliwe.

Z pewnością najtrudniejsze jest to

co jest dobre i przynosi pożytek.

 

Ignoranci powodowani fałszywą wiarą,

wypaczają nauczanie wiodących święte życie Arachantów.[2]

Zupełnie jak pęd bambusa

niszczący sam siebie kiedy przynosi owoc.

 

Samemu się czyni zło,

a ono prowadzi do nieczystości.

Jeśli się nie czyni źle,

właściwie postępując, można się całkowicie oczyścić.

Nikt nie może oczyścić drugiego,

bo czystość i nieczystość zależą tylko od nas samych.

 

Dla innych więc, nie zaniedbuj swego własnego dobra.

Jasno rozumiejąc[3] swoje własne dobro,

należy skutecznie do niego dążyć.

 

 

1. Dzieciństwo, dorosłość, starość.

2. Arachant, ten który osiągnął Nibbane.

3. "Abhinnaya" to jasne i co ważniejsze - pełne zrozumienie.



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.