Dhammapada.

^  <  >

 

16. Ukochane.

KN, Piya Vagga, Dhp. 209 - 220.

 

Przedsięwziąwszy co nie jest do zrobienia,

nie przedsięwziąwszy co jest do zrobienia,

odrzuciwszy drogę do celu,

podąża za tym co przyjemne,

zazdroszcząc,

temu który ma za cel oczyszczenie siebie.

 

Nie wiąż się z tymi których kochasz,

i nigdy z tymi których nie kochasz.

Niewidzenie ukochanych jest cierpieniem,

takoż i widzenie niekochanych.

 

Tak więc nie traktuj niczego jak najdroższe,

oddzielenie od najdroższego nie jest dobre.

Wolni od pęt są ci dla których,

drogie czy niedrogie nie istnieje.

 

Z afektu rodzi się płonący żal,[1]

z afektu rodzi się strach.

Wolny od afektu nie zna żalu,

skądże więc strach?

 

Z miłości rodzi się płonący żal,

z miłości rodzi się strach.

Wolny od miłości nie zna żalu,

bez żalu strach nie powstaje.

 

Z uwielbienia rodzi się płonący żal,

z uwielbienia rodzi się strach.

Wolny od uwielbienia nie zna żalu,

bez żalu strach nie powstaje.

 

Z przyjemności rodzi się płonący żal,

z przyjemności rodzi się strach.

Wolny od przyjemności nie zna żalu,

bez żalu strach nie powstaje.

 

Z pragnienia[2] rodzi się płonący żal,

z pragnienia rodzi się strach.

Wolny od pragnienia nie zna żalu,

bez żalu strach nie powstaje.

 

Tłum pokocha tego który jest moralny,

który ma wiedzę, ustalony w Dhammie,

czyniący to co winno być uczynione.

 

Ten który podąża za Nieopisywalnym,

który rozwinął umysł,

którego umysł nie jest w okowach przyjemności,

tego się zwie: idący pod prąd.

 

Rodzina, znajomi i przyjaciele,

są ukontentowani bezpiecznym powrotem

do domu z daleka.

 

Tak oto dobre czyny przyjmują

czyniącego dobrze,

który wyszedł z tego świata do innego:

Jak rodzina przyjmująca ukochanego który powrócił.

 

 

1. "Soka": palący płomieniem żal.

2. "Tanha": Pragnienie które jest jednym z trzech bazowych źródeł cierpienia wraz z dosą i mohą.



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.