Dhammapada.

^  <  >

 

19. Sprawiedliwi.

KN, Dhammattha Vagga, Dhp. 256 - 272.

 

Nie przez wygłaszanie sądów

jest się sprawiedliwym,

ale przez rozważenie obu stron

zagadnienia.

 

Osądzając bez pośpiechu,

sprawiedliwie i bezstronie,

taki mądry człowiek, strażnik prawa,

jest nazywany sprawiedliwym.

 

Nie taki który dużo mówi jest nazwany

mądrym,

ale spokojny, odważny oraz przyjacielski.

 

Nie taki który dużo mówi jest nazwany

obeznanym z Dhammą,

ale jeśli uchwycił ją w lot i dojrzał jej
praktyczną wartość w życiu.
Ten jest obeznany z Dhammą.

 

Mnich nie jest Starszym kiedy ma siwą głowę.

To tylko starość ją posiwiła, może na marne.

Kiedy praktykuje prawdę, łagodność, opanowanie

i samokontrolę, mądry jeśli wyzbył się skaz,

taki jest nazwany Starszym.

 

Nie poprzez elokwencję, ani dzięki wyglądowi,

człowiek zdobywa szacunek jeśli jest zazdrosny,

samolubny i oszukańczy.

Ale taki który te cechy zniszczył, wykorzenił

i zlikwidował aby w końcu porzucić nienawiść,

zasłużył na szacunek.

 

Nie jest mnichem dlatego że ma ogoloną głowę,

będąc niemoralnym oszustem.

Jakże ktoś pełen żądzy i chciwości może być

prawdziwie mnichem?

 

Kto przezwyciężył zło wielkie i małe,

ten jest mnichem bo zwyciężył wszelkie zło.

 

Nie jest mnichem dlatego że żyje z żebraniny,

Nie poprzez naśladowanie zewnętrznych zwyczajów

jest się prawdziwym mnichem.[1]

 

Kiedy żyje to życie z jego dobrem i złem w świętości,

rozumnie wędrując poprzez świat,

takiego nazywamy prawdziwym mnichem.

 

Nie jest mędrcem poprzez utrzymywanie milczenia,[2]

jeśli jest pełnym urojeń ignorantem.
Tylko jeśli wyważa to co najlepsze jest mądry.

Taki jest mędrcem który odrzuca zło.

 

Taki który rozumie oba światy,

przez to właśnie jest nazwany mędrcem.

Nie jest szlachetnym który rani żywe istoty,

Z powodu nieranienia[3] jest się szlachetnym..

 

Nic poprzez dewocję ani religijność,

ani nie dzięki wielkiej wiedzy.

Nie przez osiągnięcie pełnej koncentracji,

i nie poprzez odosobnienie.

Nie przez myślenie:

Przeżywam radość przekroczenia,

która jest niedostępna zwykłym ludziom.

 

Ale przez wytrwałość praktyki mnichu,

dopóki nie nastąpiła destrukcja zanieczyszczeń.[4]

 

1. vissaj: znaczenie dziwnie niejasne, tłumaczę tylko intencję.

2. muni: medrzec w podeszłym wieku. Zazwyczaj utrzymywali ciszę.

3. ahijsa: niekaleczenie żywych istot nie wydaje sie mieć odpowiednika w języku polskim.

4, asavakkhayaj: rozwianie sie skalań, zanieczyszczeń, jest jednoznaczne z osiągnieciem stanu Arachanta.



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.