Dhammapada.

^  <  >

 

24. Pragnienie.

KN, Tanha Vagga, Dhp. 334 - 359.

 

Pragnienia nieuważnego człowieka

plenią się niczym bluszcz.

Skacze taki z egzystencji w egzystencję,

jak małpa w lesie chcąca owoców.

 

W tym świecie kto zostanie zwyciężonym

przez to patetyczne chcenie i łapczywość,

jego problemy rosną niczym grzyby po deszczu.

W tym świecie kto zwycięży

to patetyczne chcenie które jest tak trudnym

do przezwyciężenia,

problemy spływają po nim niczym

kropla wody z kwiatu lotosu.

 

To ci powiem: dobrze że tu wszyscy przyszliście.

Wykorzeń pragnienie niczym ktoś chcący kwiatu

wyplenia zielsko wokół niego.

Nie pozwól Marze niszczyć cię wciąż od nowa

niczym powódź niszcząca trzciny.

 

Zupełnie jak drzewo które odrośnie nawet ścięte,

jeśli jego korzenie są silne i nienaruszone,

tak to cierpienie będzie powracać wciąż od nowa,

jeśli nieaktywne pragnienie[1] jest wciąż nie zniszczone.

 

Ten w którym trzydzieści sześć silnych strumieni[2]

rwie w stronę przyjemności,

jest niesiony nimi w stronę niewłaściwych poglądów

na swoich myślach pełnych pasji.

 

Strumienie płyną we wszystkie strony,

bluszcz kiełkuje i zaczyna się wić.

Jeśli zobaczyłeś go wijącego się,

podetnij mu korzenie mądrością!

 

Ludzie doświadczają radości która płynie ze zmysłów

i jest pełna żądz.
Uzależnieni od przyjemności, szukają radości,

ale znajdą tylko zrodzenie i starość.

 

Ludzie oślepieni pragnieniami skaczą wokół

jak króliki.

W pętach dziesięciu kajdan[3] będą cierpieć

wciąż od nowa przez długi czas.

 

Ludzie oślepieni pragnieniami skaczą wokół

jak króliki.
Usuń pragnienie! nich twoją ambicją będzie

wolność od pasji!

 

Wyobraź sobie kogoś kto jest wolny od trosk gospodarskich,

z intencją na życie mnisie.

Później z wolności od trosk gospodarskich, wraca do nich

z powrotem.

 

Chodźże bliżej, przyjrzyj się temu człowiekowi:

Po uwolnieniu, wraca na powrót do jarzma!

 

Te tu kajdany nie są w istocie tak silne

mimo że zrobione z żelaza, twierdzi mędrzec.

Te tutaj zrobione z klejnotów i ornamentów,

kobiet i synów, te są naprawdę silne,

twierdzi mędrzec.

 

Wydają się niczym, ale wywiodą cię w pole,

i są bardzo trudne do zrzucenia.

Zrzuciwszy te kajdany, ci wyzbyci pragnienia,

wędrują wokoło jako mnisi,

porzuciwszy wszystkie zmysłowe przyjemności.

 

A ci którzy ekscytują się pasją, wpadli w pułapkę[4]

niczym pająk który wpadł we własną sieć.

Zrzuciwszy te kajdany, ci wyzbyci pragnienia,

wędrują wokoło jako mnisi,

porzuciwszy wszystkie zmysłowe przyjemności.

 

Odpuść sobie przyszłość, odpuść sobie przeszłość,

odpuść sobie obecną chwilę.

Kiedy dotrzesz do Drugiego Brzegu,

twój umysł będzie całkowicie wolny.[5]

nigdy więcej nie doświadczysz zradzania

i starości.

 

Łapczywość człowieka z przegiętym umysłem

jest pełna zapału i skierowana wyłącznie na

przyjemności. Taki człowiek sam czyni

swe kajdany silniejszymi.

 

Kto dedykował się ukojeniu myśli,

medytuje nad nieczystością, zawsze uważny

taki zakończy cierpienie.
Taki przetnie kajdany Mary.

 

Który osiągnął perfekcję, przemógł strach,

wolny od pragnienia i czysty,

schronił się przed strzałami egzystencji.

Dla niego to jest najostatniejsze z żyć.

 

Jeśli jest wyzbyty apetytu, wolny od

uzależnień, zna język i zna święte teksty,

wtedy jest znanym jako wspaniały człowiek,

wielki mędrzec, żyjący ostatnie życie.

 

Wszystko zwyciężyłem, wszystko poznałem.

Niczym nie jestem skalany.

Wydałem wszystko, uwolniłem się od pragnienia.

Wszystko odkryłem samodzielnie,

kogóż mam wskazać jako mego nauczyciela?

 

Dar Dhammy przewyższa wszystkie inne dary.

Smak Dhammy ponad inne smaki.

Radość Dhammy większa niż inne radości.

Zniszczenie pragnienia zwycięża wszystkie

cierpienia.

 

Posiadanie rani głupców, ale nie ranią się ci

którzy szukają drugiego brzegu bólu.

Pragnienie bogactw rani i głupca

i tych którzy są wokół niego.

 

Łąki są niszczone przez chwasty,

Ludzie są niszczeni przez żądze.

Tak więc to co darowane wyzbytym żądzy,

przynosi dobry owoc.

 

Pola są niszczone przez chwasty,

Ludzie są niszczeni przez nienawiść.

Tak więc to co darowane wyzbytym nienawiści,

przynosi dobry owoc.

 

Pola są niszczone przez chwasty,

Ludzie są niszczeni przez niewiedzę.

Tak więc to co darowane wyzbytym niewiedzy,

przynosi dobry owoc.

 

Pola są niszczone przez chwasty,

Ludzie są niszczeni przez pragnienia.

Tak więc to co darowane wyzbytym pragnień,

przynosi dobry owoc.

 

1. tanhanusaye: pragnienie w stanie uśpienia, skrycia, nie aktywności.

2. chattijsati sota: trzydzieści sześć specyficznych rodzajów pragnienia. Dla każdego z sześciu zmysłów w trzech kierunkach: przyjemności, egzystencji, nie egzystencji.

3. Dziesięć kajdan które przykuwają istoty do egzystencji. Piec większych to : sakkaya-ditthi, vicikiccha, silabbata-paramasa, kama-raga, vyapada. Pięć mniejszych to: rupa-raga, arupa-raga, mana, uddhacca i bazowa avijja.

4. Dosłownie: w nurt.

5. vimuttamanaso: wyemancypowany, w pełni wolny umysł. Drugi Brzeg jest synonimem Nibbany.



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.