Dhammapada.

^  <  >

 

4. Kwiecie.

KN, Puppha Vagga, Dhp. 44-59.

 

Któż przeniknie ziemię,

to królestwo śmierci [1]

z jego ludźmi i bogami?

 

Któż wydobędzie wszystkie aspekty prawdy,

niczym kwiaciarka która wydobywa

bukiet z wszelkiego kwiecia?

 

Pozostający na Ścieżce [2]

przeniknie ziemię,

to królestwo śmierci

z jego ludźmi i bogami.

 

Pozostający na Ścieżce

wydobędzie prawdę,

niczym kwiaciarka która wydobywa

bukiet z wszelkiego kwiecia.

 

Wiedząc, że to ciało jest jak kłąb piany,

uchodzi z oczu Króla śmierci ten

który przenika jego naturę.

Widzi on raniące strzały zmysłowości

z grotami na obraz kwiatów.

 

Człowiek w zapamiętaniu zmysłów

brodzący w kwiatach,

nawet nie widzi, że śmierć

porywa go niczym bezlitosna powódź.

 

Człowiek w zapamiętaniu zmysłów

brodzący w kwiatach,

nienasycony, pragnący przyjemności,

całkowicie w rękach Króla śmierci.

 

Jak pszczoła kiedy nie niszczy

koloru czy zapachu kwiatu,

zbiera tylko nektar i odfruwa.

Tak powinien mędrzec,

przechodzić mimo.[3]

 

Skup się nie na tym

co inni zrobili złego bądź czego nie zrobili,

ale na tym co ty robisz,

a czego nie zrobiłeś.

 

Jak piękny kwiat, pełen barw ale bezwonny,

tak dobre słowo jeśli nie wprowadzone w czyn,

jest bezowocne.

 

Jak piękny kwiat, pełen barw o pięknej woni,

tak dobre słowo jeśli wprowadzone w czyn,

przynosi owoce.

 

Jeśli z naręcza przeróżnego kwiecia,

może być uplecione wiele pięknych wianków,

tak też co zrodzone i śmiertelne,

może dokonać wielu pięknych czynów.

 

Zapachy kwiatów, drewna sandałowego, lotosów i jaśminu

nie płyną przeciw wiatrowi.

Natomiast zapach dobra roznosi się

we wszystkich kierunkach.

 

Drewno sandałowe, tagara, lotos i jaśmin

uchodzą za najpiękniej pachnące.

Ale aromat prawości jest najwspanialszy.

 

Drewno sandałowe, tagara, lotus i jaśmin

nie mogą dokonać niczego.

Zapach prawości dociera do najwyższych bogów.

 

Mara nie może zobaczyć

tych którzy są zanurzeni w prawości,

zanurzeni w pełnej uważności,

wygaśli dzięki właściwej wiedzy.

 

Jak na skraju drogi, na wysypisku śmieci,

może wyrosnąć lotos,

ciesząc serce, pięknie pachnąc;

 

Tak też na ludzkim śmietniku, pospolitych i ślepych,

zajaśnieje wnikliwością,

uczeń Prawdziwie Przebudzonego.

 

1. Odniesienia do królestwa śmierci i Króla śmierci odnoszą się do Mary i jego świata.

2. "Pozostający na Ścieżce" to buddysta, który nie zejdzie już ze Szlachetnej Ośmioaspektowej Ścieżki (Sotopanna).

3. W oryginalnym tekście mówi się o przechodzeniu przez wioskę. Również wcześniejsze odniesienia do powodzi mówią o zalaniu całej wioski.

 



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.