Główne Sutty.

^  <  >

 

Sutta o wierze.

Cula-hatthipadopama Sutta, MN 27.

 

Oto co usłyszałem:

Było to kiedy Błogosławiony mieszkał w Savatthi w Gaju Jety, w klasztorze ofiarowanym przez Anathapindikę.

Wówczas to braman Janussoni podróżując białym zaprzęgiem dojrzał bramana z klanu Pilotika przechadzającego się wzdłuż drogi. Zapytał go:

"Skądże dobry Vaczayana powraca o tej porze dnia?"

"Przyjacielu, przebywałem w obecności Błogosławionego Gotamy"

"I jakże dobry Vaczayana ocenia osiągnięcia mentalnego rozwoju mnicha Gotamy? Czy sadzisz, że jest mędrcem?"

"A kimże ja jestem aby dokonywać oceny mnicha Gotamy? To powinien być ktoś tak mądry jak Gotama, aby mógł ocenić jego mądrość."

"W rzeczy samej jednak, dobry Vaczayana dajesz mu bardzo wysoką ocenę!"

"Panie, kimże ja jestem aby chwalić mnicha Gotamę. Wśród najchwalebniejszych jest Gotama, przewodząc bogom i ludziom."

"Dobry Vaczayano, cóż takiego dobrego ujrzałeś u mnicha Gotamy, że z takim zaufaniem mówisz o jego wysokiej wartości?"

 

"Panie, kiedy uzdolniony tropiciel polujący na słonia, wszedł w zagajnik i ujrzał odcisk nogi słonia ogromny na szerokość i ogromny na długość, dochodzi on do wniosku, że w rzeczy samej szedł tędy duży słoń. Tak i ja zobaczywszy cztery charakterystyki Gotamy i dochodzę do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie Oświecony, nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów właściwie ustanowione."

Jakie cztery charakterystyki ?

Oto jest pewien przebiegły wojownik, zdolny dyskutant który umie dzielić włos na czworo. Chodzi po okolicy myśląc, że jest mądry. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi. Analizuje wszystkie możliwe odpowiedzi i wymyśla podchwytliwe pytanie; po czym udaje się do mnicha Gotamy i zadaje mu je. Kiedy mnich Gotama odpowie, wciąga go w dyskusje. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi, więc wymyśla kolejne podchwytliwe pytania i zadaje je. Mnich Gotama doradza, odpowiada, powoduje że serca się radują i są lekkie. Nawet nie widza potrzeby zadać przygotowanych pytań, więc nie powstają żadne dysputy, a pytający zostają uczniami mnicha Gotamy.

Zobaczywszy tą pierwszą charakterystykę Błogosławionego Gotamy doszedłem do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę.

 

Również, pewien mądry braman, zdolny dyskutant który umie dzielić włos na czworo. Chodzi po okolicy myśląc, że jest mądry. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi. Analizuje wszystkie możliwe odpowiedzi i wymyśla podchwytliwe pytanie; po czym udaje się do mnicha Gotamy i zadaje mu je. Kiedy mnich Gotama odpowie, wciąga go w dyskusje. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi, więc wymyśla kolejne podchwytliwe pytania i zadaje je. Mnich Gotama doradza, odpowiada, powoduje że serca się radują i są lekkie. Nawet nie widza potrzeby zadać przygotowanych pytań, więc nie powstają żadne dysputy, a pytający zostają uczniami mnicha Gotamy.

Zobaczywszy tą drugą charakterystykę Błogosławionego Gotamy doszedłem do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę.

 

Również, pewien roztropny domownik, zdolny dyskutant który umie dzielić włos na czworo. Chodzi po okolicy myśląc, że jest mądry. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi. Analizuje wszystkie możliwe odpowiedzi i wymyśla podchwytliwe pytanie; po czym udaje się do mnicha Gotamy i zadaje mu je. Kiedy mnich Gotama odpowie, wciąga go w dyskusje. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi, więc wymyśla kolejne podchwytliwe pytania i zadaje je. Mnich Gotama doradza, odpowiada, powoduje że serca się radują i są lekkie. Nawet nie widza potrzeby zadać przygotowanych pytań, więc nie powstają żadne dysputy, a pytający zostają uczniami mnicha Gotamy.

Zobaczywszy tą trzecią charakterystykę Błogosławionego Gotamy doszedłem do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę.

 

Również, pewien asceta i mędrzec, zdolny dyskutant który umie dzielić włos na czworo. Chodzi po okolicy myśląc, że jest mądry. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi. Analizuje wszystkie możliwe odpowiedzi i wymyśla podchwytliwe pytanie; po czym udaje się do mnicha Gotamy i zadaje mu je. Kiedy mnich Gotama odpowie, wciąga go w dyskusje. Słyszy, że mnich Gotama udał się do jakiegoś osiedla bądź wsi, więc wymyśla kolejne podchwytliwe pytania i zadaje je. Mnich Gotama doradza, odpowiada, powoduje że serca się radują i są lekkie. Nawet nie widza potrzeby zadać przygotowanych pytań, więc nie powstają żadne dysputy, a pytający zostają uczniami mnicha Gotamy. Proszą o pozwolenie na wyjście w bezdomność, otrzymawszy je, zostawiają domy i idą w bezdomność. Porzuciwszy tłumy, odosobnieni, trwając w uważności, w niedługim czasie osiągają cel dla którego ludzie różnego pochodzenia słusznie porzucają swe domy rozpoznając go, realizują cel tu i teraz.

Mówią: jakże blisko nasze umysły były od kompletnego zagubienia - a teraz jakże jesteśmy szczęśliwi! Nie byliśmy ascetami, mimo że się uważaliśmy się za ascetów. Nie byliśmy bramanami mimo że uważaliśmy się za bramanów. Dalecy od perfekcji, myśleliśmy że jesteśmy idealni. Teraz dopiero osiągnęliśmy perfekcję.

Zobaczywszy tą czwartą charakterystykę Błogosławionego Gotamy doszedłem do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

 

Kiedy to zostało powiedziane, braman Janussoni wyszedł z białego powozu, udrapował swa szatę na prawym ramieniu i składając dłonie w kierunku gdzie przebywał Błogosławiony, trzykrotnie powtórzył te słowa:

"Cześć Błogosławionemu, Temu Który Sam Osiągnął Doskonałość, W Pełni Oświeconemu!".

Po czym zapowiedział, że pewnego dnia, kiedy stanie przed obliczem Błogosławionego, zrelacjonuje mu ta rozmowę.

Kiedy wreszcie braman Janussoni spotkał Błogosławionego, wymienił z Błogosławionym kurtuazyjne powitania i usiadł z boku. Siedząc, powtórzył w całości rozmowę z bramanem klanu Pilotika. Wysłuchawszy, Błogosławiony rzekł:

"Bramanie, przypowieść o odciskach nóg słonia nie jest kompletna, słuchaj uważnie:

 

Bramanie, tropiciel polujący na słonia, który wszedł w zagajnik i ujrzał odcisk słoniowej nogi, ogromny na szerokość i ogromny na długość, jeśli jest uzdolniony, to nie dochodzi do wniosku, że w rzeczy samej oto odcisk nogi dużego słonia. Dlaczego? Otóż w zagajnikach żyją również słonice które zostawiają duże odciski. Nazywa się je Vamanika.

Omija go i idąc dalej widzi ślad słoniowej nogi, ogromny na szerokość i ogromny na długość, zostawiony na dużej wysokości. Jeśli jest uzdolniony, to nie dochodzi do wniosku, że w rzeczy samej oto ślad nogi dużego słonia. Dlaczego? Otóż w zagajnikach, żyją również słonice które zostawiają wysoko duże odciski. Nazywa się je Uczakalarika.

Omija go i idąc dalej widzi ślad słoniowej nogi, ogromny na szerokość i ogromny na długość, zostawiony na dużej wysokości, a na drzewach ślady kłów. Widzi też połamane konary, a pod drzewem stojącego, leżącego albo siedzącego słonia.

Dopiero wówczas dochodzi do wniosku, że w rzeczy samej oto jest duży słoń.

Analogicznie, oto Ten Który Przeszedł pojawia się na świecie. Święty, w pełni przebudzony, doskonały w prawdziwej wiedzy i postępowaniu, trwający w prawdzie, znawca światów, nauczyciel opanowania dla tych którzy poszukują opanowania. nauczyciel bogów i ludzi, oświecony, błogosławiony. Głosi w świecie bogów i ludzi, pełnym Mar i Brahm, społeczności ascetów, bramanów, bóstw i ludzi, Dhammę dobrą na początku, dobrą w środku, dobrą na końcu. Pełną znaczenia nawet w literach, deklarując pełne i czyste, święte życie.

 

Gospodarz lub jego syn, urodzony w jakimś klanie, słyszy Dhamme. słysząc Dhammę, nabiera on wiary w Tego Który Przeszedł. Nabierając wiary rozważa tak: domowe życie jest pełne problemów, pełne więzów. Nie jest łatwym żyjąc jak gospodarz prowadzić Święte Życie, całkowicie doskonałe i czyste. Może zgolę włosy i brodę, przywdzieję żółtą szatę i zostawię dom, stając się bezdomnym? W stosownym czasie, porzuca to co posiada, być może mało, być może wiele. Goli swe włosy i brodę, zakłada szafranową szatę i zostawiając dom, staje się bezdomnym.

 

Tak odchodząc, podejmuje reguły treningu i drogę życiową mnicha. Zaniechawszy zabijania żywych istot, porzucając kij i broń, zawstydzony, obserwuje powstawanie współczującej miłości. Trwa w pełnej miłości akceptacji wszystkich istot. Zaniechawszy brania tego co nie dane, biorąc tylko to co dane, oczekując tylko tego co dane. Trwa w samo dokonanej czystości przez nie kradzenie. Zaniechawszy tego co nie należy do Świętego Życia, powstrzymuje się od stosunków seksualnych. Zaniechawszy fałszywej mowy, mówiąc prawdę, lgnąc do prawdy, jest godny zaufania, rzetelny i niezawodny. Trwa nie wdając się w dysputy że światem. Zaniechawszy złośliwej mowy, fałszywej mowy, jak ten co ani nie powtarza gdzie indziej w celu tworzenia podziałów tego co tu usłyszał, ani nie powtarza tutaj tego co usłyszał gdzie indziej. Jest tym który jednoczy podzielonych, jest promotorem przyjaźni i radosnej zgody. Raduje się zgodą, cieszy się zgodnością. Trwa używając słów które promują zgodę. Zaniechawszy ostrej mowy, używa słów łagodnych, miłych i cieszących ucho, dochodzących do serca, słów drogich i pożądanych przez wielu. Zaniechawszy plotki i obmowy, mówi zgodnie ze stanem faktycznym, o tym co korzystne, o Dhammie i Dyscyplinie. Używa właściwych słów, wartych zapamiętania, uzasadnionych, wyważonych i związanych z dobrem.

 

Nie niszczy roślin i nasion. przyjmuję jeden posiłek dziennie, zaniechawszy posiłku w nocy i w niewłaściwej porze. Powstrzymuje się od uczestnictwa w tańcu i śpiewie, muzykowaniu i przedstawieniach. Powstrzymuje się od noszenia ozdób, upiększania i używania pachnideł. Powstrzymuje się od używania luksusowych łóżek. Powstrzymuje się od akceptowania złota i srebra. Powstrzymuje się od akceptowania surowego ziarna i surowego mięsa. Powstrzymuje się od akceptowania kobiet i dziewcząt. Powstrzymuje się od akceptowania niewolnic i niewolników. Powstrzymuje się od akceptowania owiec i kóz, drobiu i świń, słoni i krów, koni i kobył. Powstrzymuje się od akceptowania pól i ziemi. Powstrzymuje się od chodzenia na posyłki, od kupowania i sprzedawania. Powstrzymuje się od używania fałszywych wag, fałszywych metali i fałszywych miar. Powstrzymuje się od oszukiwania, zwodzenia, defraudowania i szachrajstwa. Powstrzymuje się od ranienia, mordowania, więzienia, zbójnictwa, plądrowania i przemocy. Trwa zadowolony z szat do ochrony ciała, z wyżebranego jedzenia do zaspokojenia głodu. Gdziekolwiek idzie, cały swój dobytek zabiera że sobą. Tak samo jak ptak, który gdziekolwiek leci używa swych własnych skrzydeł, tak też on jest zadowolony z szat do ochrony ciała, z wyżebranego pożywienia dla zaspokojenia głodu, gdziekolwiek idzie, cały swój dobytek zabiera że sobą. Praktykując ten rodzaj cnót, czuje w sobie zadowolenie z tego co nienaganne.

 

Oglądając widzialne formy okiem, nie tworzy koncepcji i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Trwa chroniąc wzrok. Słysząc dźwięk uchem nie tworzy koncepcji i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Trwa chroniąc słuch. Wąchając zapach nosem nie tworzy koncepcji i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Trwa chroniąc węch. Próbując smak językiem nie tworzy koncepcji i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Trwa chroniąc smak. Czując dotykalne formy ciałem nie tworzy koncepcji i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Trwa chroniąc dotyk. Poznając idee psychiką nie tworzy koncepcji i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Trwa chroniąc umysł.

Posiadając tą wstrzemięźliwość szlachetnych, doświadcza nietkniętej przyjemności zmysłów. Działa z pełną uważnością, poruszając się na przód i w tył. Działa z pełną uważnością, patrząc w przód i patrząc na boki. Działa z pełną uważnością, zginając się i rozprostowując. Działa z pełną uważnością, nosząc miskę i trzy mnisie szaty. Działa z pełną uważnością, gdy je, pije przeżuwa i smakuje. Działa z pełną uważnością, gdy chodzi, stoi, siedzi; uważny - milczy.

Uwieńczony tymi cnotami pełnej kontroli zmysłów praktykowanej przez Szlachetnych, siada w odosobnionym miejscu: w lesie, pod drzewem, w górskiej grocie czy jaskini, wśród drzew bądź na otwartej polanie czy polu. Po żebraniu i po spożyciu posiłku, siada krzyżując nogi, z ciałem wyprostowanym, ustała uważność wokół ust.

Zaniechawszy pożądania do świata, oczyszcza swój umysł z pożądania. Zaniechawszy złej woli i nienawiści, trwa bez umysłu ogarniętego złą wolą, współczujący dla dobra wszystkich żywych istot oczyszcza umysł że złej woli, awersji i nienawiści. Zaniechawszy stanów letargicznych i ospałości, trwa w pokoju z psychiką wolną od stanów letargicznych i ospałości. Uważny, z pełną uważnością, oczyszcza swój umysł że stanów letargicznych i ospałości. Zaniechawszy niepokojów i zmartwień, trwa nie zaniepokojony, z psychiką wyciszoną w sobie, oczyszczając umysł z niepokojów i zmartwień. Trwa wypleniwszy niepewność korzystnych rzeczy, które powinny się dokonać.

 

Po wyplenieniu tych pięciu przeszkód, z mądrością osłabiając pomniejsze skalania, staje się całkowicie odłączony od zmysłowych pożądań, odłączony od niekorzystnych stanów. Myślami i procesami myślowymi pełnymi radości i przyjemności zrodzonej z oderwania, wkracza i trwa w pierwszym skupieniu medytacyjnym.

Bramanie, to właśnie jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, środowiskiem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych jednakże nie dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

Następnie bramanie, przezwyciężywszy myśli i procesy myślowe, umysł wewnętrznie ustalony w jednym punkcie, z radością i przyjemnością zrodzoną że skupienia, wkracza i trwa w drugim skupieniu medytacyjnym.

Bramanie, to tez jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, środowiskiem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych jednakże nie dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

Następnie bramanie, że spokojną akceptacją radości i przyjemności trwa uważny i czujny. Ciało odczuwszy przyjemność wkracza i trwa w trzecim skupieniu medytacyjnym. O takim Szlachetni mówią, że pozostaje w przyjemnym stanie pełen spokojnego zrównoważenia.

Bramanie, i to jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, środowiskiem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych jednakże nie dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

Następnie, usunąwszy przyjemności i nieprzyjemności jako kategorie po wcześniejszym przekroczeniu przyjemności i nieprzyjemności, z uważnością ustabilizowaną na spokojnym zrównoważeniu, wkracza i trwa w czwartym skupieniu medytacyjnym.

Bramanie, to również jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, środowiskiem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych jednakże nie dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

Ze skoncentrowanym czystym umysłem, oczyszczonym z pomniejszych skalań, poddającym się decyzjom i nie zamąconym, mnich nakierowuje umysł na wiedzę poprzednich zrodzeń. Przywołuje w pełni poprzednie zrodzenia: jedno zrodzenie, dwa zrodzenia, trzy, cztery, piec, dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści, czterdzieści, pięćdziesiąt, sto zrodzeń, tysiąc zrodzeń, sto tysięcy zrodzeń, niepoliczalne zrodzenia w przód i niepoliczalne zrodzenia wstecz. Nie policzalne cykle zradzania w przód i wstecz. Byłem o takim imieniu, z takiego klanu, w takich warunkach, z taka pomocą, doświadczający takich przyjemnych i takich nieprzyjemnych uczuć, o takiej długości życia, zniknąłem stamtąd zrodzony tutaj. Tak wszelkie zrodzenia we wszystkich warunkach są wspomniane.

Bramanie, i to również jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, środowiskiem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych jednakże nie dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

Ze skoncentrowanym czystym umysłem, oczyszczonym z pomniejszych skalań, poddającym się decyzjom i nie zamąconym, mnich nakierowuje umysł na wiedzę pojawiania się i znikania istot. Boskim okiem, oczyszczonym ponad ludzkie, widzi pojawianie się i znikanie istot, pospolitych i potężnych, pięknych i brzydkich. Widzi je powstające w dobrym i złym stanie zależnym od ich kammy: dobre istoty niewłaściwie używające ciał, mowy i umysłu; źle mówiący o Szlachetnych - po śmierci zradzają się zagubione, poniżone w niższych światach. A wszystkie te istoty, które właściwie używają ciał, mowy i umysłu; nie mówiący źle o Szlachetnych - po śmierci zradzają się w wyższych światach. Tak oto boskim okiem, oczyszczonym ponad ludzkie, widzi pojawianie się i znikanie istot.

Bramanie, i to również jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, środowiskiem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych jednakże nie dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę."

 

Ze skoncentrowanym czystym umysłem, oczyszczonym z pomniejszych skalań, poddającym się decyzjom i nie zamąconym, mnich kieruje umysł ku destrukcji pragnień. Rozumie jak jest: oto cierpienie, oto źródło cierpienia, oto zanikanie cierpienia, oto jest naturalna Ścieżka prowadząca do całkowitego zaniknięcia cierpienia. Rozumie jak jest: oto pragnienia, oto źródło pragnień, oto zanikanie pragnień, oto jest naturalna Ścieżka prowadząca do całkowitego zaniknięcia pragnień.

Bramanie, to jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, domem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych teraz dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę.

Kiedy to wie i widzi, jego umysł jest uwolniony od zmysłowych pragnień. Jest uwolniony od przyszłych pragnień i od pragnień niewiedzy. Wraz z uwolnieniem, pojawia się wiedza - uwolniony! Powstaje wiedza, że zradzanie zostało zniszczone, święte życie znalazło swoje zakończenie. Co było do zrobienia zostało dokonane, nie ma już więcej żadnych pragnień.

Bramanie, i to też jest zwane odciskiem stopy Tego Który Przeszedł, domem Tego Który Przeszedł i rozkoszą Tego Który Przeszedł. Uczeń szlachetnych teraz dochodzi do wniosku, że Błogosławiony jest prawdziwie oświecony, Nauczanie Błogosławionego jest w pełni przedstawione, a Zgromadzenie mnichów weszło na właściwa Ścieżkę.

 

Bramanie, teraz przypowieść o odciskach nóg słonia jest kompletna."

Wówczas braman Janussoni wypowiedział te słowa:

"Dobry Gotamo, teraz rozumiem. Tak jakby ktoś postawił co było przewrócone, odkrył co było zakryte, wskazał ścieżkę zagubionemu. Jak gdyby lampa oliwna została zapalona dla tych którzy mają oczy do patrzenia. Tak właśnie dobry Gotama wyjaśnił wszystko na wiele sposobów. Teraz biorę schronienie w dobrym Gotamie, w Nauczaniu i Społeczności mnichów. Niechże będę zapamiętany jako świecki uczeń, który znalazł schronienie na resztę życia."

 

 



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.