Sutty o Praktyce.

^  <  >

 

Sutta o nieprzyjemnościach.

Maha-dukkhakkhandha Sutta, MN 13

 

Oto co usłyszałem:

Było to w czasie kiedy Błogosławiony przebywał w klasztorze ofiarowanym przez Anathapindikę w gaju Jety w pobliżu Savati.

Tego ranka wielu mnichów założyło swe szaty, wzięło swe miski i poszło żebrać o żywność do Savati. Wówczas zauważyli: jest jeszcze za wcześnie aby żebrać, pójdźmy do obozowiska wędrownych ascetów. Poszli więc do wędrownych ascetów i po wymianie powitalnych uprzejmości usiedli z boku. Wówczas wędrowni asceci odezwali się do mnichów tymi słowami:

"Przyjaciele, mnich Gotama wskazuje na prawidłowe rozumienie zmysłowości i my również wskazujemy prawidłowe rozumienie zmysłowości. Mnich Gotama wskazuje na prawidłowe rozumienie materii i my również wskazujemy prawidłowe rozumienie materii. Mnich Gotama wskazuje na prawidłowe rozumienie uczuć i my również wskazujemy prawidłowe rozumienie uczuć. Więc jakaż jest różnica w nauczaniu, w poradach danych przez naszego nauczyciela i mnicha Gotamę?"

 

Mnisi z przykrością musieli przyznać, że nie znają odpowiedzi. Wstali wiec i poszli myśląc: Poznajmy odpowiedź na tą kwestię z ust Błogosławionego.

Poszli żebrać do Savati i po spożyciu posiłku wrócili do klasztoru. Wróciwszy zbliżyli się do Błogosławionego i odezwali się tymi słowami:
"Czcigodny, tego ranka wielu z nas założyło swe szaty, wzięło swe miski i poszło żebrać o żywność do Savati. Wówczas zauważyliśmy: jest jeszcze za wcześnie aby żebrać, idźmy do obozowiska wędrownych ascetów. Poszliśmy więc do wędrownych ascetów i po wymianie powitalnych uprzejmości usiedliśmy z boku. Wówczas wędrowni asceci odezwali się do nas tymi słowami:

Przyjaciele, mnich Gotama wskazuje na prawidłowe rozumienie zmysłowości i my również wskazujemy prawidłowe rozumienie zmysłowości. Mnich Gotama wskazuje na prawidłowe rozumienie materii i my również wskazujemy prawidłowe rozumienie materii. Mnich Gotama wskazuje na prawidłowe rozumienie uczuć i my również wskazujemy prawidłowe rozumienie uczuć. Więc jakaż jest różnica w nauczaniu, w poradach danych przez naszego nauczyciela i mnicha Gotamę?

Czcigodny, było nam przykro to słyszeć bo nie znaliśmy odpowiedzi, niemniej nie znając odpowiedzi odeszliśmy myśląc: Poznajmy odpowiedź na tą kwestię z ust Błogosławionego."

 

"Mnisi, do wędrownych ascetów którzy tak mówią odpowiadajcie tak:
Przyjaciele, jaka jest atrakcyjność zmysłowości, jakie jest niebezpieczeństwo zmysłowości, jaka jest ucieczka od zmysłowości?

Jaka jest atrakcyjność materialności, jakie jest niebezpieczeństwo materialności, jaka jest ucieczka od materialności?

Jaka jest atrakcyjność uczuć, jakie jest niebezpieczeństwo uczuć, jaka jest ucieczka od uczuć?

 

Mnisi, kiedy tak zapytacie wędrownych ascetów, będzie im przykro ponieważ nie będą w stanie odpowiedzieć. Z jakiego powodu?
Ponieważ nie są w stanie, jest to poza ich możliwościami aby dać wam odpowiedzieć. W tym świecie bogów i ludzi, Mary i Brahmy, mnichów i ascetów, nie widzę nikogo kto mógłby to wyjaśnić poza Tym Który Przeszedł, mnichami Tego Który Przeszedł czy kimś kto usłyszy to tutaj.

 

Mnisi, jaka jest atrakcyjność zmysłowości?

Mnisi, pięciokroć złożona jest atrakcyjność zmysłowości. Oto te pięć: ekscytujące, miłe i przyjemne formy budzące pragnienia, doświadczane poprzez świadomość wzrokową oka. Ekscytujące, miłe i przyjemne dźwięki budzące pragnienia, doświadczane poprzez świadomość słuchową ucha. Ekscytujące, miłe i przyjemne zapachy budzące pragnienia, doświadczane poprzez świadomość węchową nosa. Ekscytujące, miłe i przyjemne smaki budzące pragnienia, doświadczane poprzez świadomość smakową języka. Ekscytujące, miłe i przyjemne dotknięcia budzące pragnienia, doświadczane poprzez świadomość dotykową ciała.

Kiedykolwiek rozkosz czy przyjemność powstaje na bazie którejś z tych pięciu zmysłowości - macie do czynienia z atrakcyjnością zmysłowości.

 

Mnisi, jakie jest niebezpieczeństwo zmysłowości?

Czyjś syn gdyby musiał zarabiać na swe utrzymanie poprzez rzemiosło bądź handel, albo liczenie, albo matematykę, albo rolnictwo, albo handel, albo hodowlę, albo rządzenie krajem, albo służenie królowi, albo dowolne inne zajęcie - musiałby też narazić się na zimno i gorąco, żądła gzów i żółtych much, upalne powietrze, dotknięcia różnych obrzydliwości, głód i pragnienie. Oto jest tutaj i teraz niebezpieczeństwo zmysłowości, masa przykrości jako efekt zmysłowości.

Syn tego człowieka stara się usilnie, nieustannie zabiega, a nie osiąga bogactwa. W żalu i lamencie załamuje ręce, a jego umysł popada w obłęd.

Syn tego człowieka stara się usilnie, nieustannie zabiega i osiąga bogactwa. Wówczas staje się on ofiarą obowiązków związanych z administrowaniem majątku, doznaje stresu nieustannej obrony majątku myśląc: "Cóż się stanie ze mną jeśli król pozbawi mnie moich bogactw, albo złodzieje je rozkradną. Co będzie kiedy ogień pożaru je strawi, co jeśli powódź je zabierze, co jeśli moi spadkobiercy je roztrwonią?".

Kiedy jego bogactwa zostaną skonfiskowane przez władcę, albo skradzione przez złodziei, albo spalone przez ogień, albo zniesione przez wodę, albo rozdarte przez spadkobierców w żalu doznaje nieprzyjemności i odczuwa przykrość.

Mnisi, oto jest tutaj i teraz niebezpieczeństwo zmysłowości, masa przykrości jako efekt zmysłowości.

 

Mnisi, królowie swarzą się z królami, żołnierze z żołnierzami, księża z księżmi, gospodarze z gospodarzami, matki kłócą się z synami, synowie z matkami, ojcowie kłócą się z synami, synowie z ojcami, brat z bratem, brat z siostrą, siostra z bratem, przyjaciel z przyjacielem. Kłócą się, obgadują, skaczą do siebie z pięściami, pałkami, kijami, bronią, ze skrytobójczą śmiercią. Oto jest tutaj i teraz niebezpieczeństwo zmysłowości, masa przykrości jako efekt zmysłowości.

 

Za sprawą zmysłowości obie strony biorą miecz i tarcze, łuk i strzały, biorą inną broń i stają naprzeciw siebie obrzucając się obelgami. Strzelają do siebie, miecze błyskają jak błyskawice, gorącą smołę leją sobie na głowy. Przemocą łamią sobie karki, ranią się śmiertelnie, mordują się nawzajem. To też jest niebezpieczeństwo zmysłowości, masa przykrości jako efekt zmysłowości.

Za sprawą zmysłowości złodzieje włamują się do domostw, plądrują, rabują, napadają, gwałcą czyjeś żony. Złapani skazywani są na chłostę, kije, biczowanie różnego rodzaju, rąk ucięcie, nóg odjęcie, albo rąk i nóg obcięcie, uszu i nosa obcięcie; kładą ich do wrzątku, obcinają im uszy, trującymi i gryzącymi roślinami ich owijają, dłonie im opalają, ubraniem z kory okrywają, z wężami trzymają, hakami im ciało rozrywają, kawałki ciała im odcinają, w uszy kolce wkładają, biją aż do wyczerpania aż ich ciała są wychudzone niczym dźbła, zanurzają w gorącym oleju, rzucają żywcem psom, na pal nabijają, głowę mieczem obcinają.

To też jest niebezpieczeństwo zmysłowości, masa przykrości jako efekt zmysłowości.

 

Mnisi, za sprawą zmysłowości, źle postępując z ciałem, mową i umysłem, po śmierci rodzą się zagubieni, w upadku zradzają się w piekle. To jest niebezpieczeństwo zmysłowości, masa przykrości jako efekt zmysłowości.

 

Mnisi! jaka jest ucieczka od zmysłowości?

Kiedy mnich wyzbywa się i odrzuca zainteresowanie i chciwość wobec zmysłowości - to jest to ucieczka od zmysłowości.

 

Mnisi, asceta bądź bramin który nie rozpoznaje satysfakcji ze zmysłowości jako satysfakcji, zagrożenia zmysłowością jako zagrożenia i ucieczki od zmysłowości jako ucieczki - tak jak to naprawdę jest - nie zna zmysłowości i nie może uczyć innych prawidłowego rozpoznania zmysłowości.

Asceta bądź bramin który rozpoznaje satysfakcję ze zmysłowości jako satysfakcję, zagrożenia zmysłowością jako zagrożenia i ucieczkę od zmysłowości jako ucieczkę, taki mógłby znać zmysłowość i mógłby uczyć innych prawidłowego rozpoznania zmysłowości.

 

Mnisi, jaka jest satysfakcja z form, z materii? Oto młoda dziewczyna z kasty wojowników, albo gospodarzy, szesnasto albo siedemnastoletnia, nie za wysoka i nie za niska, nie za chuda i nie za gruba, o karnacji nie za ciemnej i nie za jasnej, ta dziewczyna jest w najlepszym momencie swej piękności. Przyjemność i radość jakiej zaznaje z powodu tej piękności - oto satysfakcja z form, ze stanu materii.

 

Mnisi, jaki jest niebezpieczeństwo form, materii? Ta sama dziewczyna, z czasem osiąga wiek osiemdziesięciu albo dziewięćdziesięciu lat, może nawet stu lat i widzą ją zestarzałą, przygiętą do ziemi, trzęsącą się, podpartą kijem, biedną. Cała jej młodość przeminęła, szczerbata i siwa, łysiejąca, jej skóra pomarszczona i pokryta plamami, całe jej niegdysiejsze piękno przeminęło i pojawiło się niebezpieczeństwo. Mnisi, oto niebezpieczeństwo form, materii.

Ta sama kobieta widziana jest martwą bądź chora, pogrążona w depresji, obłożnie chora leży w swych własnych odchodach i moczu, układana i podnoszona przez obcych. Cała niegdysiejsza perfekcja piękna przeminęła i pojawiło się niebezpieczeństwo. Mnisi, to także jest niebezpieczeństwo form, materii.

Wreszcie, ta sama kobieta jest widziana martwą, jej ciało porzucone na cmentarzu. Po jednym czy dwu dniach, może po trzech, jej ciało opuchnięte, sine, zaczyna obłazić. Cała niegdysiejsza perfekcja piękna przeminęła i pojawiło się niebezpieczeństwo. Mnisi, to także jest niebezpieczeństwo form, materii.

Ta sama kobieta leży na cmentarzysku porzucona, jej ciało rozszarpywane przez kruki, jastrzębie, sępy albo przez psy i lisy, toczone przez różnorodne żyjątka. Cała niegdysiejsza perfekcja piękna przeminęła i pojawiło się niebezpieczeństwo. Mnisi, to także jest niebezpieczeństwo form, materii.

Ta sama kobieta widziana jest na cmentarzysku, porzucona, jej szkielet widoczny, pokryty mięśniami i żyłami...

Ta sama kobieta widziana jest na cmentarzysku, porzucona, jej szkielet widoczny, nie pokryty już mięśniami i żyłami...

Ta sama kobieta widziana jest na cmentarzysku, porzucona, jej kości rozrzucone, tu kość ramienia a tam kość stopy, tu kość udowa a tam kość miednicy, tu kość kręgosłupa a tam czaszka. Cała niegdysiejsza perfekcja piękna przeminęła i pojawiło się niebezpieczeństwo. Mnisi, to także jest niebezpieczeństwo form, materii.

 

Wreszcie, ta kobieta jest widziana zapomniana na cmentarzysku, kości wybielały niczym muszle i kruszą się. Po trzech latach rozpadły się w pył. Cała niegdysiejsza perfekcja piękna przeminęła i pojawiło się niebezpieczeństwo. Mnisi, to także jest niebezpieczeństwo form, materii.

 

Mnisi, jaka jest ucieczka od form, od materii?

Wyzbycie, usunięcie i odrzucenie zainteresowania i chciwości wobec form, wobec materii - to jest ucieczka od form, od materii.

 

Mnisi, asceta bądź bramin który nie rozpoznaje satysfakcji z materii jako satysfakcji, zagrożenia materią jako zagrożenia i ucieczki od materii jako ucieczki - tak jak to naprawdę jest - nie zna i nie może uczyć innych prawidłowego rozpoznania materii.

Asceta bądź bramin który rozpoznaje satysfakcję z materii jako satysfakcję, zagrożenia materią jako zagrożenia i ucieczkę od materiii jako ucieczkę, taki mógłby znać materię i mógłby uczyć innych prawidłowego rozpoznania materii.

 

Mnisi, co to jest satysfakcja z uczuć? Oto mnich odłożywszy zmysłowe pragnienia, odłożywszy złe myślenie, myślami i procesami myślowymi pełnymi radości i przyjemności zrodzonej z odłożenia, wkracza i trwa w pierwszym skupieniu medytacyjnym. Kiedy mnich jest wyłączony ze zmysłowych pragnień, wyłączony ze złego rozumowania z myślami i procesami myślowymi pełnymi radości i przyjemności zrodzonej z wyłączenia, wkracza i trwa w pierwszym skupieniu medytacyjnym, nie myśli on o krzywdzeniu ani siebie ani innych. W ogóle nie myśli o krzywdzeniu. Wówczas to czuje on wyłącznie niekrzywdzące uczucia.
Mnisi, mówię wam, niekrzywdzące uczucia to najwyższa satysfakcja z czuć.

 

Następnie mnich przezwyciężywszy myśli i procesy myślowe, umysł wewnętrznie ustalony w jednym punkcie, z radością i przyjemnością zrodzoną ze skupienia, wkracza i trwa w drugim skupieniu medytacyjnym. Następnie, że spokojną akceptacją radości i przyjemności trwa uważny i czujny. Ciało odczuwszy przyjemność wkracza i trwa w trzecim skupieniu medytacyjnym. Następnie, usunąwszy przyjemności i nieprzyjemności jako kategorie po wcześniejszym przekroczeniu przyjemności i nieprzyjemności, z uważnością ustabilizowaną na spokojnym zrównoważeniu, wkracza i trwa w czwartym skupieniu medytacyjnym.
Kiedy mnich usuwa rozkosz i obrzydzenie, wcześniej już usunąwszy przyjemność i nieprzyjemność, uważność oczyszczona zrównoważeniem trwa w czwartym skupieniu medytacyjnym, nie myśli on już o krzywdzeniu ani siebie ani innych. W ogóle nie myśli o krzywdzeniu. Wówczas to czuje on wyłącznie niekrzywdzące uczucia. Mnisi, mówię wam niekrzywdzące uczucia to najwyższa satysfakcja z czuć.

 

Mnisi, jakie jest niebezpieczeństwo uczuć? Że są one nietrwałe, stresujące, zmienne - oto jest jest niebezpieczeństwo uczuć.

Mnisi, jaka jest ucieczka od uczuć? To wyzbycie, usunięcie i odrzucenie zainteresowania i chciwości wobec uczuć - to jest ucieczka od uczuć.

 

Mnisi, asceta bądź bramin który nie rozpoznaje satysfakcji z uczuć jako satysfakcji, zagrożenia uczuciami jako zagrożenia i ucieczki od uczuć jako ucieczki - tak jak to naprawdę jest - nie zna i nie może uczyć innych prawidłowego rozpoznania uczuć.

Asceta bądź bramin który rozpoznaje satysfakcję z uczuć jako satysfakcję, zagrożenia uczuciami jako zagrożenia i ucieczkę od uczuć jako ucieczkę, taki mógłby znać uczucia i mógłby uczyć innych prawidłowego rozpoznania uczuć".

 

To powiedział Błogosławiony, a mnisi rozkoszowali się słowami Błogosławionego.



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.